Art of Reading

Wit Szostak – Odchodząc od fantastyki

Wit Szostak tak naprawdę nie jest pisarzem, tylko filozofem z Krakowa, i nie nazywa się wcale Wit Szostak. Używa pseudonimu, żeby rozdzielić pracę nauczyciela akademickiego i twórczość literacką. Jego wielką miłością pozostaje od dawnych lata muzyka ludowa. Swego czasu jeździł po wsiach i uczył się grać oberki na skrzypcach. Jest członkiem Towarzystwa Tischnerowskiego i miłośnikiem twórczości Tolkiena. Gra na skrzypcach, gęślach i dudach.

Za opowiadanie Miasto grobów otrzymał Nagrodę im. Janusza A. Zajdla. Jest autorem cyklu powieści fantasy o Smoczogórach. Duże uznanie krytyki głównonurtowej przyniosła mu tzw. trylogia krakowska, na którą złożyły się Chochoły (otrzymał za nie Nagrodę Literacką im. Jerzego Żuławskiego), Dumanowski i Fuga (nominacja do nagrody Nike). Akcja wszystkich części rozgrywa się w jednej z krakowskich kamienic.

Z każdą kolejną książką Szostak odchodzi coraz dalej od fantastyki i bardzo nie lubi, gdy nazywa się go pisarzem fantasy. Ostatnim wyróżnieniem jest nominacja do Paszportu POLITYKI za powieść Sto dni bez słońca (wydawnictwo Powergraph).

BIBLIOGRAFIA

Cykl o Smoczogórach

Wichry Smoczogór (RUNA, 2003)

Poszarpane granie (RUNA, 2004)

Ględźby Ropucha (RUNA, 2005)

 

Trylogia krakowska

Chochoły (Lampa i Iskra Boża, 2010)

Dumanowski (Lampa i Iskra Boża, 2011)

Fuga (Lampa i Iskra Boża, 2012)

 

Inne

Oberki do końca świata (PIW, 2007)

Sto dni bez słońca (Powergraph, 2014)

 

Print Friendly, PDF & Email

Dodaj komentarz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.