Art of Reading
  • Search results for WAB
  • Obsesja, czyli romans z seryjnym mordercą w tle

    Autor: Katarzyna Berenika Miszczuk

    Gatunek: sensacja/obyczaj

    Wydawca: WAB

    Data wydania: 27 września 2017

    Liczba stron: 416


    Chyba pierwszy raz w życiu razem z książką dostałem kartę chorobową głównej bohaterki… Muszę zacząć od tej informacji, bo pomysłowość zawsze trzeba doceniać. Nawet jeżeli sama powieść nie do końca spełniła moje oczekiwania. Nie jest to wina autorki – wydaje się nawet, że fabuła została skrojona pod kątem miłośniczek wcześniejszej twórczości Katarzyny Bereniki Miszczuk. To raczej ja spodziewałem się czegoś innego.

    Mamy więc historię młodej lekarki odbywającej staż (a właściwie bardziej fachowym określeniem jest rezydentura) na oddziale psychiatrycznym Szpitala Wschodniego w Warszawie. Że jest to miejsce raczej niezbyt przyjazne, chyba nikogo nie zdziwi. A jednak lekarze próbują za wszelką cenę zachować normalność – plotkują, podkochują się w przystojnych kolegach i pięknych koleżankach z pracy i walczą z sennością, by przetrwać 24-godzinne dyżury. Nasza bohaterka ma tajemniczego wielbiciela, który zostawia w jej szafce liściki. Romantyczny nastrój pierzcha, kiedy w szpitalnych piwnicach odnaleziony zostaje trup zamordowanej kobiety. Policja zaczyna podejrzewać, że za morderstwem stoi anonimowy adorator lekarki. Na dodatek nie jest to jego pierwsza zbrodnia.

    W powyższym opisie kryje się właśnie przyczyna mojego niedosytu. Mamy bowiem literaturę sensacyjną łamaną przez prozę obyczajową, ale proporcje są przechylone w stronę tej ostatniej. Sercowe rozterki lekarki-rezydentki zajmują zdecydowanie więcej miejsca niż zagadka kryminalna. Ale powtórzę się – to niekoniecznie wada – mnie po prostu smakują nieco inaczej przyprawione dania. W dodatku mniej więcej w trzech czwartych objętości Obsesja nabiera bardziej sensacyjnego charakteru – a nawet mamy do czynienia z dość nieoczekiwanymi zwrotami akcji.

    Mieszanka to zatem specyficzna – stąd też moje podejrzenie, że została przyrządzona dla osób znających sposób pisania pisarki. Miłośniczki klasycznych powieści obyczajowych mogą poczuć dysonans czytając opisy zbrodni, a fanki czystych thrillerów stwierdzą zapewne, że akcja rozwija się w tempie bez mała ślimaczym. Ale ogólna ocena wypada chyba dość wysoko…

     

  • Krew nie woda, czyli polityka nie dla ludzi

    krewniewoda

    stars8

    Tytuł: Krew nie woda

    Gatunek: fantastyka, satyra

    Wydawca: WAB

    Data wydania: 2015

    Liczba stron: 302


    Doniesienia płynące w ostatnich dniach z okolic Sejmu, z demonstracji prorządowych i prodemokratycznych, z łamów prasy przekonują mnie coraz częściej o jednej rzeczy – polityka nie jest dla ludzi. Być może w książce Krew nie woda Romualda Pawlaka jest więcej prawdy, niż można było przypuszczać. Ba! Być może tej prawdy jest jeszcze więcej, niż chciałby tego sam autor.

    A przecież wydaje się, że udowodnienie tej karkołomnej tezy stanowi główną oś książki. Mamy bowiem do czynienia z pokazaną w krzywym zwierciadle polską sceną polityczną, na której role ludzi przejęły istoty nadnaturalne – oczywiście okrywa to wielka tajemnica, bo ludziom mogłoby się nie spodobać, kto nimi i w ich imieniu rządzi. Ujawnienie tej tajemnicy – w każdym razie próba takiego ujawnienia – to oś akcji. Rolę zdrajcy politycznych elit odgrywa niejaki Hrabia Ponimirski, zresztą wampir.

    Nie jestem aż tak wprawnym obserwatorem polskiej polityki, by stwierdzić, czy Krew i woda jest powieścią „z kluczem”. Prawdę mówiąc, rozpoznałem chyba tylko niejakiego Drillera, który brał udział w wypadku rządowego helikoptera. Nie jest to jednak chyba aż tak istotne. Od ukrytych nazwisk ważniejsze są mechanizmy funkcjonowania w przestrzeni publicznej – a te, jak się obawiam, mają w swych opisach bardzo wiele prawdy. Poza tym ciekawsze było wyszukiwanie innych nawiązań – do klasyków fantastyki naukowej chociażby z dużym naciskiem na Janusza Zajdla, Kira Bułyczowa i braci Strugackich.

    W trakcie lektury pomysł pisarza nie do końca mnie porwał. Odnosiłem wrażenie, że pewne rozwiązania fabularne są wysilone, a autor odrobinę gubi się w politycznych intrygach rozplatanych na kartach książki. Ale ostatnio gdy widzę, jak polscy politycy zbiorowo zrzucają swoje maski, zaczynam zadawać pytanie – Romek, skąd do licha, wiedziałeś?

  • Krótka lista Bookera

    Dwa dni temu ogłoszono krótką listę książek nominowanych do 2015 Man Booker Prize for Fiction, czyli po naszemu – Nagrody Bookera. Trafiło na nią sześć pozycji. Oto one: A Brief History of Seven Killings Marlona Jamesa z Jamajki, The Fishermen Chigozie Obiomy z Nigerii, A Little Life Amerykanki Hanyi YanagiharyA Spool of Blue Thread jej rodaczki Anne TylerThe Year of the Runaways Sunjeeva Sahoty oraz Satin Island Toma McCarthy’ego. Dwaj ostatni reprezentują na liście Wielką Brytanię.

    naszpulceCo cieszy wyjątkowo, to fakt, że są już zapowiedzi polskich wydań dwóch finalistów tegorocznego Bookera. Już w listopadzie ma pojawić się Na szpulce niebieskiej nici Anne Tyler, a w przyszłym roku typowana przez bukmacherów na zwycięzcę A Little Life. Obie książki ukażą się nakładem WAB.

    I dodam jeszcze, że akurat do Nagrody Bookera czuję spory sentyment. Tu w finałach nie znajdziemy raczej książek słabych. A i nagrodzone zazwyczaj nie wywołują tylu kontrowersji, co w przypadków innych literackich konkursów, z Noblem na czele.

    Dla przypomnienia – dotychczasowi laureaci i jednocześnie lista rekomendacji książkowych (sporo mam jeszcze tych zaległości…).

    Lista dotychczasowych zwycięzców

    1969 P. H. Newby – Something to Answer For
    1970 Bernice Rubens – Wybrany
    1971 V. S. Naipaul – W wolnym kraju
    1972 John Berger – G.
    1973 J. G. Farrell – Oblężenie Krisznapuru
    1974 Nadine Gordimer – Zachować swój świat
    1974 Stanley Middleton – Wakacje
    1975 Ruth Prawer Jhabvala – W upale i kurzu
    1976 David Storey – Saville
    1977 Paul Scott – Ci co pozostali
    1978 Iris Murdoch – Morze morze
    1979 Penelope Fitzgerald – Offshore
    1980 William Golding – Rytuały morza
    1981 Salman Rushdie – Dzieci północy
    1982 Thomas Keneally – Lista Schindlera
    1983 J. M. Coetzee – Życie i czasy Michaela K.
    1984 Anita Brookner – Hotel du Lac
    1985 Keri Hulme – The Bone People
    1986 Kingsley Amis – Stare diabły
    1987 Penelope Lively – Moon Tiger
    1988 Peter Carey – Oskar i Lucynda
    1989 Ishiguro Kazuo – Okruchy dnia (również: U schyłku dnia)
    1990 A. S. Byatt – Opętanie
    1991 Ben Okri – Droga bez dna
    1992 Michael Ondaatje – Angielski pacjent
    1992 Barry Unsworth – Sacred Hunger
    1993 Roddy Doyle – Paddy Clarke Ha Ha Ha
    1994 James Kelman – Jak późno było jak późno
    1995 Pat Barker – The Ghost Road
    1996 Graham Swift – Ostatnia kolejka
    1997 Arundhati Roy – Bóg rzeczy małych
    1998 Ian McEwan – Amsterdam
    1999 J. M. Coetzee – Hańba
    2000 Margaret Atwood – Ślepy zabójca
    2001 Peter Carey – Prawdziwa historia Neda Kelly’ego
    2002 Yann Martel – Życie Pi
    2003 DBC Pierre – Vernon
    2004 Alan Hollinghurst – Linia piękna
    2005 John Banville – Morze
    2006 Kiran Desai – Brzemię rzeczy utraconych
    2007 Anne Enright – Tajemnica rodu Hegartych
    2008 Aravind Adiga – Biały Tygrys
    2009 Hilary Mantel – W komnatach Wolf Hall
    2010 Howard Jacobson – Kwestia Finklera
    2011 Julian Barnes – Poczucie kresu
    2012 Hilary Mantel – Na szafocie
    2013 Eleanor Catton – Wszystko co lśni
    2014 Richard Flanagan – Ścieżki północy