Art of Reading
  • Search results for pierwsze zdania
  • Moich 10 pierwszych zdań

    Ileż razy zdarza się, że kupujemy książkę ze względu na pierwsze zdanie? Dla mnie był to swego czasu jeden z czynników decydujących, bez względu na pewną irracjonalność takiej postawy. Ale nie ma wątpliwości, że książkę trzeba umieć zacząć. Tytuł opowiadania, pierwsze zdanie powieści – jeżeli chcemy przyciągnąć czytelnika, warto popracować nad tymi elementami. Bo to pierwsze zdanie jest często przynętą, taką błystką, dzięki której ofiara trafi na haczyk.

    Zbyt wiele książek leży w hałdach na wysypisku mojej pamięci. Są jednak takie, których początkowe sentencje potrafię przywołać do dziś. Postanowiłem odszukać 10 takich znakomitych fraz. I nie będzie tu egzemplifikacji tezy – każde z tych świetnych zdań zapowiadało świetną książkę i tak właśnie było.

    Aha, kolejność zupełnie przypadkowa.

    ulica czarnych ptaków

    1. Był to dzień, w którym wybuchła moja babcia. (Ulica Czarnych Ptaków, Iain Banks)

     

     

    betonowy-ogrod-b-iext21379510

     

    2.Nie zabiłem ojca, ale czasami czuję się tak, jakbym przyczynił się do jego śmierci. (Betonowy ogród, Ian McEwan)

    Swiat-nura

     

    3.Zacząłem wymyślać sobie to miasto w połowie października. (Świat nura, Aleksander Kościów)

     

    zamiana lodge

    4. Hen, wysoko nad biegunem północnym, pierwszego dnia roku 1969, dwaj profesorzy literatury angielskiej zbliżali się do siebie z łączną szybkością tysiąca dwustu mil na godzinę. (Zamiana, David Lodge)

     

    klub-dumas-pocket

    5. Nagły błysk rzucił na ścianę salonu cień trupa (Klub Dumas, Arturo Perez-Reverte)

     

     

    dziecko-na-niebie-b-iext3707383

     

    6. Zanim mój najlepszy przyjaciel Philip Strayhorn zastrzelił się, zadzwonił do mnie, aby porozmawiać o kciukach. (Dziecko na niebie, Jonathan Carroll)

     

    cień wiatru

    7. Wciąż pamiętam ów świt, gdy ojciec po raz pierwszy wziął mnie ze sobą w miejsce zwane Cmentarzem Zapomnianych Książek (Cień wiatru, Carlos Ruiz Zafon)

     

     

    opowiescikosmikomiczne

    8. Pewnie! Wiem o tym dobrze! – wykrzyknął stary Qfwfq – wy tego nie możecie pamiętać, ale ja tak. (Opowieści kosmikomiczne, Italo Calvino).

     

    Stos_klopotow

    9. My, Hogbenowie, jesteśmy bardzo zamknięci w sobie (Stos kłopotów, Henry Kuttner)

     

     

    I ostatni przykład – zdanie bardzo proste, ale w zestawieniu z następnymi…

    dafne znikająca

    10. Zakochałem się w nieznajomej.

    Zakochałem się w nieznajomej.

    Wszystko zaczęło się od tego zdania. Tak brzmiał początek pewnego akapitu. Sam go napisałem, ale nie potrafię zrekonstruować aktu tworzenia, gdyż straciłem pamięć po wypadku. (Dafne znikająca, Jose Carlos Somoza)